Παρασκευή 15 Οκτωβρίου 2010

Οι άνθρωποι κάνουν πολλές ευχές, στο τέλος όμως πραγματοποιείται μόνο ...μία!


Το νέο μυθιστόρημα του Γιώργου Λογοθέτη
από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΓΡΑΦΗΜΑ


Στα βιβλιοπωλεία IANOS-  ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ - ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ
ΨΑΡΑΣ-Π.ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ
και σε όλα τα καλά βιβλιοπωλεία σε όλη την Ελλάδα




 
















Βιογραφικό
Ο Γιώργος Λογοθέτης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη τον Μάρτιο του 1965

Στα δεκατρία του χρόνια, έγραψε το πρώτο του χρονογράφημα και από τότε δεν έπαψε να αξιοποιεί κάθε ευκαιρία για ένα τετ-α-τετ με το γραπτό λόγο.

Η ενασχόληση του με τη φωτογραφία και τη δημοσιογραφία, συνδυάστηκε άψογα με την άλλη του μεγάλη αγάπη τη σκηνοθεσία και τον κινηματογράφο.

Όταν οι λέξεις  απέκτησαν πρόσωπο, είδωλο και σκιά, ξεκίνησε το πρώτο του μυθιστόρημα «Η Δεύτερη ευχή». Το ταξίδι διήρκησε περίπου πέντε χρόνια και ακόμα…δεν έχει ολοκληρωθεί. Σήμερα ζει στη γενέτειρά του, με τη σύντροφο του Ιωάννα και το μικρό τους γιό Χρήστο (ή αλλιώς Γκανούζ)  και εργάζεται εδώ και πολλά χρονιά σε πολυεθνική εταιρία σε θέσεις που του επιτρέπουν να ζει, να αγαπά και να μαθαίνει.




Οπισθόφυλλο
O Ντίνος και ο συγκάτοικος του, φοιτητές στη Θεσσαλονίκη, ζουν μια ανέμελη και ευχάριστη ζωή. Παρέες, ποτά, ξενύχτια, γυναίκες, μαθήματα, συνθέτουν την καθημερινότητα τους. 

Είναι νέοι, όμορφοι, κοινωνικοί και ζητούν πάντα το καλύτερο για τον εαυτό τους. Είναι φίλοι καρδιακοί εκτός από συγκάτοικοι ή μήπως όχι ; Τη γλυκιά τους ρουτίνα θα την ταράξει ο έρωτας και ένα ξύλινο κουτί …το «κλειδί της ζωής».

Μια θανάσιμη απειλή τους περικυκλώνει οδηγώντας τους σε χαοτικές αλλαγές και στην παραφροσύνη. Τίποτα, κυριολεκτικά δεν θα είναι πια το ίδιο. Ο Ντίνος αντιμέτωπος με μια παράξενη και άγνωστη ιστορία, θα βιώσει ανείπωτα, απίστευτα γεγονότα. Που θα τον οδηγήσουν ;

Ένα διπλό έγκλημα μπορεί εκτός από καθημερινή είδηση, να αποτελεί την απαρχή μιας περιπέτειας, που θα του θυμίσει βίαια, ότι οι άνθρωποι ενώ κάνουν πολλές ευχές στο τέλος καταφέρνουν να πραγματοποιήσουν μόνο μία… 

Έγραψαν για το βιβλίο...
26 Ιουλίου 2011
Διαβάζοντας τις πρώτες σελίδες του βιβλίου “Η δεύτερη ευχή” αντιλαμβάνεσαι εύκολα ότι το μυθιστόρημα δεν έχει να κάνει με μια απλή καθημερινή ιστορία αλλά με ένα θρίλερ, οι προεκτάσεις του οποίου μέχρι και τη μέση του βιβλίου είναι δυσδιάκριτες.

Ο συγγραφέας προσπαθεί να παραπλανήσει με το ελαφρύ ύφος των πρώτων κεφαλαίων τον αναγνώστη, προετοιμάζοντας τον μεθοδικά για μια σειρά από δυνατές εκπλήξεις που δίνουν στην εξέλιξη της ιστορίας έναν πραγματικά απροσδόκητο χαρακτήρα.

Μέσα από μια στρωτή και ίσως λυρική γραφή, σκηνοθετεί με αταίριαστα φαινομενικά flashback και δυναμικό μοντάζ, τέσσερεις ιστορίες, αρχικά ασυγχρόνιστες, δίνοντας την αίσθηση μιας τρίτης διάστασης μέσα την οποία οι κεντρικοί ήρωες του βιβλίου προσπαθούν να αποφύγουν ένα μοιραίο επώδυνο τέλος.

Δύο ζωηροί φοιτητές, συγκάτοικοι  στη Θεσσαλονίκη με μια παράξενη εμμονή, ένας  αποφασισμένος για όλα αφρικανός σε μια αποστολή θανάτου, δύο φίλοι αρχαιολόγοι στην Αίγυπτο που μελετούν μια απίστευτη ανακάλυψη και ένα αστυνομικό δίδυμο που προσπαθεί να εξιχνιάσει ένα διπλό φονικό, συνθέτουν ένα μυθιστόρημα που υπόσχεται να σας ξενυχτήσει.

Η “Δεύτερη ευχή” στέλνει με εντυπωσιακό τρόπο μηνύματα για τα ανθρώπινα πάθη και τις κατάρες που τα συνοδεύουν, για το ατέρμονο κυνήγι της ευτυχίας, για την ανυπαρξία της τελειότητας, για τον αληθινό πυρήνα κάθε μύθου και για το μέλλον του ανθρώπου που ποτέ άλλοτε, δεν προοιωνιζόταν τόσο πολύπλοκο και συνάμα συγκλονιστικό. 
Εφημερίδα: ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ


26 Νοεμβρίου 2011
Ο συγγραφέας Άγγελος Πετρουλάκης χαρακτήρισε το βιβλίο ως συρταρωτό μυθιστόρημα, στο οποίο χρησιμοποιείται δημιουργική γραφή ιδιαίτερα δύσκολη καθώς είναι αναγκασμένη να μεταπηδά από το παρόν στο παρελθόν και από τον ένα μύθο στον άλλο.
«Αυτού του είδους οι μυθοπλασίες είναι και τεχνικά οι πλέον δύσκολες, αφού υποβάλουν τον συγγραφέα τους στη βάσανο της συνέπειας σε σχέση με την εναλλαγή του χρόνου (από το παρόν στο παρελθόν και το αντίθετο), αλλά στους συνεχείς ακροβατισμούς με τις ανατροπές που εμπεριέχονται στη σύνδεση ενός κεφαλαίου με το άλλο» ανέφερε μεταξύ άλλων.
Επιπλέον, υπογράμμισε ότι στο βιβλίο του Γιώργου Λογοθέτη μύθος και πραγματικότητα συν-πλέκονται μέσα από καταστάσεις που κρατούν το ενδιαφέρον του αναγνώστη σε εγρήγορση και αναγκάζοντάς τον συχνά να συμμετέχει στη δράση των προσώπων και στην αναζήτηση των συμβολισμών.

Εφημερίδα: ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ



H ιδέα
Η "Δεύτερη ευχή" γεννήθηκε ένα βροχερό χειμωνιάτικο βράδυ στην Αλεξανδρούπολη. Εκεί ο συγγραφέας είδε τα βιαστικά πόδια ενός μυστήριου ανθρώπου να βαδίζουν νευρικά στο μακρύ και ήσυχο διάδρομο της δυτικής πτέρυγας του ξενοδοχείου ΑΣΤΕΡΑΣ, να στέκονται ανυπόμονα μπροστά σε μια από τις πολλές πόρτες των δωματίων και στη συνέχεια... 

...η συνέχεια καθόρισε και την αρχή του βιβλίου. 




Ο άνθρωπος κλειδί
Ηταν ο Νίκος Κοτσμανής. Στο μπαράκι Branche (Friends τώρα) στην Παλαιών Πατρών στη Θεσσαλονίκη, ανάμεσα σε ποτά, χαβαλέ και ότι μπορεί να περιλαμβάνει μια αντρική βραδιά. Ο Νίκος άκουσε με προσοχή μια μικρή ιστορία που είχα φτιάξει με αφορμή τις σκέψεις μου εκείνο το βροχερό βράδυ στον τρομακτικά ήσυχο ΑΣΤΕΡΑ. Η σκηνή που του περιέγραψα (σκηνή, γιατί στην πραγματικότητα ήθελα να γράψω σενάριο)  τον μάγεψε κυριολεκτικά. "Είναι το τέλος της ιστορίας του είπα..." "...και ποια είναι αρχή ;" με ρώτησε με ενδιαφέρον. "Ιδέα δεν έχω" του απάντησα. "Να τη γράψεις όπωσδήποτε" μου είπε ...και με έβαλε σε σκέψεις.








Οι δυσκολίες
Πολλές, ειδικά όταν θέλει να συνδυάσεις αρμονικά αρκετές θεματολογίες σε ένα κείμενο. Η βασικότερη βέβαια δυσκολία προήλθε από την ανάγκη που ένιωθα να γράψω το βιβλίο σαν σενάριο, με σκηνοθετική άποψη, ανατροπές, πολλά flashback (που τα λατρεύω) και την αντίληψη σκηνοθετών όπως ο Brian De palma που μας έχει δώσει αριστουργήματα, με κορυφαίο κατά την άποψη μου το Διχασμένο Κορμί (Body double).

Η λατρεία μου για τις αφηγηματικές ταινίες, τα ερωτικά θρίλερ, τα film noir και τα ατμοσφαιρικά comic-film τύπου Sin City, ήταν επίσης κάτι που ήθελα να εκφραστεί μέσα από τη γραφή, την πλοκή και την εξέλιξη της ιστορίας.  Αν τα κατάφερα θα το αποφασίσετε εσείς.


Άντρες και γυναίκες συμφωνούν αλλά τελικά…διαφωνούν.
Το αγαπημένο κεφάλαιο των αναγνωστριών είναι ένα και συγκεκριμένο. Το ίδιο συμβαίνει και με τους άντρες. Είναι βέβαια διαφορετικά κεφάλαια. Θα τα αποκαλύψουμε αργότερα, αλλά είμαι σχεδόν βέβαιος ότι αυτή η συμφωνία της διαφωνίας θα συνεχιστεί. Για να δούμε θα συμφωνήσετε και εσείς διαφωνώντας ;  


Το εξώφυλλο
Το εξώφυλλο είναι κάτι που μας απασχολεί πάντα και αυτό γιατί είναι το πρόσωπο της ιστορίας. Αυτό που επιλέχτηκε ήταν ένα από τα έξι που είχα σχεδιάσει και επικράτησε για πολλούς λόγους κυρίως όμως γιατί άρεσε και στο Γιάννη Τσαχουρίδη, τον εκδότη μου. Κάποια στιγμή θα ανεβάσω όλες τις εκδοχές για να κάνουμε και ένα μικρό gallop. Σε κάθε περίπτωση δεν θα αποκαλύψουμε τα στοιχεία της κυρίας στη blue photo που είναι μυστικό επτασφράγιστο. 




Εκδηλώσεις